KATASTROFA SAMOLOTU PREZYDENTA: Relacja na żywo| Kto był na pokładzie | Zdjęcia z miejsca katastrofy | Forum | Serwis specjalny

Ewa Podolska: - Pani znała niektóre osoby, które zginęły w tragedii w Smoleńsku?

Barbara Hrybacz - Tak jak większość dziennikarzy miałam do czynienia zawodowo z wieloma osobami z tej listy, ale parę osób jest mi wyjątkowo bliskich i to z różnych stron politycznych. Po raz kolejny powtórzę truizm, że ta tragedia pokazuje, że w jej obliczu to się kompletnie nie liczy, czy ktoś jest z prawa, czy z lewa.

Na przykład Izabela Jaruga-Nowacka. Fantastyczna postać, fantastyczna kobieta. Od lat ją pamiętam. Zajmowała się takimi rzeczami, które nie są modne medialnie. Była bardzo wrażliwa społecznie i naprawdę leżało jej to na sercu. Zupełnie z innej strony był Aleksander Szczygło. Kojarzymy go z historii, że "BBN coś żądał". Natomiast prywatnie okazał się niezwykle ciepłym człowiekiem. Mam wyrzut do samej siebie, bo wysyłaliśmy sobie zazwyczaj życzenia. On wysłał mi akurat ostatnio życzenia wielkanocne, a ja nie odpisałam. Najpierw było za wcześnie, potem było za późno, żeby to zrobić, bo święta minęły. Dzisiaj, gdy usłyszałam o tej tragedii, to przypomniały mi się te życzenia i pomyślałam: O matko! To jest taka nauczka na przyszłość, żeby nie zapominać o takich drobiazgach, żeby nie zapominać mówić dobre rzeczy o ludziach. Pan Andrzej Skąpski. On nie jest na tych "dużych listach". Nie był posłem, senatorem - był szefem Rodzin Katyńskich z Krakowa. Człowiek wielkiej wrażliwości i wielkiego pojednania. Był wyjątkowo wyczulony: kiedy politycy próbowali zawłaszczyć sprawę Katynia, to on robił wszystko przeciwko temu. Był bardzo skromny, był człowiekiem wielkiej kultury.

- Niedawno moim gościem była szefowa Naczelnej Rady Adwokackiej, Joanna Agacka-Inducka.

- Bardzo kompetentna, bardzo wrażliwa. Dzisiaj miałam pierwszy odruch: Co z robić z tego do programu, bo też jako dziennikarz muszę o tym myśleć. Pierwszy odruch: Ksiądz kapelan jest cudowną osobą i będzie idealny do programu. Nie miałam do niego telefonu i pomyślałam: Kto może mieć? Aleksander nie żyje. Wypych, niezwykle przyjazny i pomocny człowiek, nie żyje. Stasiak nie żyje. Potem się okazało, że ksiądz kapelan też nie żyje. Ksiądz kapelan Indrzejczyk był kapelanem prezydenta od początku. Znam go jeszcze z czasów Jacka Kuronia. Mam zachowany numer Gazety Wyborczej, gdzie ks. Indrzejczyk przytoczył swój wiersz:

Nie w każdym pociągu powinieneś jechać

Nie w każdym zespole możesz uczestniczyć

Nie we wszystkich sprawach musisz się odzywać

Nie o każdej rzeczy masz swoje mieć zdanie

Opiniować wszystko wcale też nie trzeba

Nie wszystko, co widzisz, musi się podobać

Nie z każdą pomyłką masz polemizować

Przestępstwa nie wszystkie koniecznie masz karać

Ważniejsze jest czasem zwykłe zrozumienie

i uśmiech człowieka.

Wszak nie wszystko musisz i nie wszystko możesz,

nie wszystko potrzebne...

Umiej się z tym zgodzić.

- Myślę stale o Andrzeju Przewoźniku, miałam nadzieję, że jego akurat nie było w tym samolocie. - Andrzej Przewoźnik to człowiek niezwykłej skromności. Wymarzony urzędnik Rzeczypospolitej, zawsze tak o nim myślałam. Miał bardzo nieprzyjemny moment, gdy w biografii zaczęto mu szukać nie tych rzeczy, co trzeba. Ale z tym też się potrafił pięknie zachować. - Gdy przychodził do mojego programu zawsze mu mówiłam: jest pan właściwym człowiekiem na właściwym miejscu.

- Zna pani Jarosława Kaczyńskiego?

- Tak, myślę, że musi być mu teraz niezwykle ciężko. Mam nadzieję, wierzę, że ta tragedia sprawi, że nie będzie doszukiwania się teraz czegoś poza dramatem tego człowieka. Mam nadzieję, że nikt tego nie będzie próbował rozdrapać tego na swoją korzyść. Zginęli ludzie ze wszystkich partii.

Oni zginęli. Zdjęcia: