TokFm > Seks

Seks niepełnosprawnych. Bezradni rodzice i terapeuci

Anna Sapieha

14.10.2010 , aktualizacja: 14.10.2010 12:40

A A A Drukuj

- Myślałam o tym, żeby zoperować syna, aby w ogóle nie miał popędu. Ale nikt takich zabiegów nie przeprowadza, bo to okaleczenie ciała - mówi matka upośledzonego Sławka. W Polsce temat seksualności osób niepełnosprawnych to wciąż tabu. Bezradni są rodzice, opiekunowie i pedagodzy. W całym kraju lekarzy seksuologów jest zalewie ponad stu

Rodzinom niepełnosprawnych pomaga m.in. fundacja Jaś i Małgosia

Fot. AG

Rodzinom niepełnosprawnych pomaga m.in. fundacja Jaś i Małgosia

ZOBACZ TAKŻE

"Najpierw rehabilitacja, seksualność, to sprawa drugorzędna". Seks niepełnosprawnych wciąż tabu (14-10-10, 14:25)
Sąd zabronił mu uprawiać seks, bo ma za niskie IQ (05-02-11, 17:54)
"Kochaj się długo i zdrowo". O seksie osób niepełnosprawnych (14-10-10, 21:49)

Sławek ma 27 lat. Jest upośledzony umysłowo. Potrafi sam zjeść, umyć się, ogolić i ubrać. Czasem, gdy rodzice zwrócą mu uwagę, pozmywa. Lubi się przytulać. Matka zauważyła, że jest inny, gdy miał dziewięć miesięcy. Mało się uśmiechał, nie gaworzył, patrzył w dal. Jedenaście lat później zaczął dojrzewać, a wraz z tym zaczęły dojrzewać problemy.

- Rzucał się na ziemię, nie wiedział, co ma robić, aby rozładować popęd seksualny - opowiada matka Sławka Jadwiga Więcior, wiceprezes łódzkiego Towarzystwa Pomocy Niepełnosprawnym. - Na początku zabawiałam go klockami i zapominał, ale potem już to nie wystarczało - opowiada matka. - Gdy Sławek był młodszy, pani seksuolog chciała mu dać tabletki na obniżenie popędu. Tylko w taki sposób mogła mi pomóc. Myślałam o zoperowaniu syna, aby całkowicie zlikwidować popęd, ale nikt w Polsce takich zabiegów nie przeprowadza, bo to okaleczenie ciała.

Pani Jadwiga musiała radzić sobie sama. - Wymieniałam doświadczenia z innymi rodzicami, zaprzyjaźnionym nauczycielem i pielęgniarką. Szukaliśmy sposobu, aby ulżyć Sławkowi - mówi.

- Syn często bierze jaskrawe ubrania, najczęściej czerwone i w kropki, spogląda wymownie na tatę, widząc w jego oczach aprobatę idzie zaspokoić się do toalety lub swojego pokoju. Robi to samo, co inni, tylko jest upośledzony - tłumaczy mama Sławka. - Nigdy go za to nie biję, a znam i takie przypadki.

Koniec całowania, idziemy malować

Jak mówić o potrzebach seksualnych osób niepełnosprawnych? Jak im pomóc? Często nie wiedzą sami wychowawcy i terapeuci.

- Kiedy ruszyliśmy z warsztatami terapeutycznymi, szybko okazało się, że jesteśmy zupełnie nieprzygotowani, choć każdy z nas ma wykształcenie pedagogiczne - mówi Marcin Krzyżanowski, prezes łódzkiej szkoły dla niepełnosprawnych fundacji "Jaś i Małgosia."- Takie osoby mają bardzo rozbudzone libido, a my nie wiedzieliśmy, jak reagować, gdy się całują lub obściskują. Reagowaliśmy intuicyjnie. Na ogół źle - przyznaje terapeuta.

Wychowawcom ciężko było znaleźć kogoś, kto mógłby im pomóc. Po długich poszukiwaniach, seksuologa gotowego przeprowadzić z nimi szkolenie znaleźli dopiero w Warszawie. - Dzwoniliśmy do różnych poradni, ale nie było specjalistów, którzy zajmują się takim problemem, bo pozornie go przecież nie ma - mówi Tomasz Michałowicz, wiceprezes fundacji Jaś i Małgosia.

Rozmowa z seksuologiem otworzyła wychowawcom oczy. Przestali krzyczeć. - Wzmacnianie bodźców powoduje, że upośledzone dziecko powtarza zachowanie - wyjaśnia Michałowicz. - Jeżeli zrobimy aferę, to zapadnie im to w pamięć. A ponieważ lubią na siebie zwracać uwagę, będą to powtarzać po to, aby wywołać reakcję, która z ich punktu widzenia jest przyjemna. Po szkoleniu wiemy, że trzeba przekierować ich uwagę. Wystarczy krótkie: koniec całowania, idziemy malować.

Tabu

- Problem jest ogólnopolski - przyznaje Aleksandra Robacha, kierownik Poradni Zdrowia Psychicznego i Patologii Współżycia w Łodzi, wojewódzki konsultant ds. seksuologii. - Znalezienie lekarza seksuologa jest trudne, dlatego, że seksuologii jako specjalności medycznej w systemie po prostu nie ma. Nie ma też - tak jak -kiedyś tylu poradni, do których można było zwyczajnie przyjść i porozmawiać - mówi dr Robacha.

Ale to nie jedyny kłopot. - Dostęp do wiedzy nie jest powszechny. Trzeba poszperać, pochodzić, poczytać, a nie wszyscy to robią. Szkolenia odbywają się rzadko, a przyjeżdża nas garstka - ubolewa seksuolożka.

Powoli zmienia się też mentalność Polaków. - Świat zdrowy nie przyjmuje seksualności osób upośledzonych i nie myśli o tym, że oni także mają prawo do szczęścia. Nie mówiąc im o antykoncepcji zostawiamy ich na lodzie - twierdzi Robacha. - To olbrzymi problem związany ze światopoglądem i religią, która powodują, że rodzice nie akceptują ani antykoncepcji, ani innych ewentualnych rozwiązań - mówi Tomasz Michałowicz i przywołuje historię jednej z podopiecznych fundacji Jaś i Małgosia.

"Antykoncepcja? A mój światopogląd"

- Kiedy dziewczyna zakochała się, porozmawiałem z jej matką. Przyznała, że córka odwiedza swojego chłopaka. Wtedy delikatnie zasugerowałem antykoncepcję. Odpowiedziała mi tak: "Może pan pomyśli, że jestem głupia, ale mój światopogląd mi na to nie pozwala". Za jakiś czas 30-letnia podopieczna fundacji zaszła w ciążę, rodzice - jakby ze wstydu - zabrali ją ze szkoły.

- Kilka razy w miesiącu zdarza się, że opiekun prosi o pigułki antykoncepcyjne dla podopiecznego, ale częściej oczekują, że przepiszemy im tabletki na wyciszenie popędu seksualnego, tak jakby miały one wyłączyć problem - mówi Robacha. - Proponujemy je tylko dorosłym i tylko w niektórych przypadkach, gdy pacjent ma silny popęd, a ze względu na upośledzenie trudno do niego dotrzeć.

- System kształcenia nauczycieli i pedagogów w ogóle nie podejmuje tego tematu, dlatego najpierw trzeba zmienić mentalność i wprowadzić zajęcia z seksuologii na studia - proponuje seksuolożka.

Partnerstwo zastępcze

W Holandii powstała instytucja kobiet, które świadczą chorym i sparaliżowanym usługi seksualne. Pieniądze na to idą z budżetu państwa. Podobnego rozwiązania szuka się w Szwajcarii. Jedna z tamtejszych organizacji werbuje ludzi, którzy zgodzą się za pieniądze uprawiać seks z niepełnosprawnymi.

- Oglądałam z mężem o tym program w telewizji, chcielibyśmy, aby było to możliwe w naszym kraju - mówi pani Jadwiga. - Sławek miałby się do kogo przytulić. - Wyobraża sobie pani taką działalność w Polsce? - pyta dr Aleksandra Robacha. - Czym by ona była w naszej polskiej społecznej mentalności? Sankcjonowaną prostytucją?

Reportażu "Seks niepełno(s)prawnych" słuchaj dzisiaj w programach Ewy Wanat "Kochaj się długo i zdrowo" o godz. 22.00

Zobacz więcej na temat:

seks

Podziel się

Kup licencję
Ocena:
- słabe
- nic specjalnego
- dobre
- bardzo dobre
- znakomite
71 głosów

Skomentuj:

Komentarze (60)

barbara-45
2 lata temu

0

Pani @ dzwwww - nie wszystkie zachowania zwierząt są godne do naśladowania.

odpowiedz
amanasunta
2 lata temu

0

Jak to zrobić ?Proste.Na szefowa fundacji od popędu czubków dać ...Panią prezydentową.Podopiecznym popęd minie jak ...gumowym ch..Palikota odjął-:)))

odpowiedz
barbakuda
2 lata temu

Oceniono 1 raz 1

Problem jest wielki i szkoda, że w naszym dzikim kraju - trudny do rozwiązania. Bo raczej nie chodzi tu o to by niepełnosprawni (głównie psychicznie) robili dzieci - jak zauważają niektóre tłuki na tym forum. Po prostu to także ludzie- tylko normalni inaczej, ale jakaś pomoc im się należy. Myślę, że państwo czy organizacje pozarządowe mają pole do działania; i powinno być to tylko do wiadomości bezpośrednio zainteresowanych - jaką pomoc otrzymają, z pominięciem wszelkich mediów by ze sprawy naprawdę poważnej i drażliwej - nie zrobiły kolejnej "sensacji" czy afery.

odpowiedz
puchowy
2 lata temu

0

U NAS kler na to nie pozwoli nigdy (tak jak to jest w Holandii )

Kler natomiast może korzystać z usług prostytutek
bo jest świętą krową

odpowiedz
grey_hound
2 lata temu

0

Widziałam ten film o seksie niepełnosprawnych. Puszczało go Planete jakieś 2-3 lata temu. Rzeczywiście problem ogromny. Ale żeby pocieszyć, ja bym chętnie została taką pracowniczką socjalną od seksu.

Asiek8410: Ludzie nie dają sobie rady nawet z psami, które odczuwają pociąg płciowy. A teraz pomyśl o 40-letnim mężczyźnie, któremu nie jesteś w stanie wytłumaczyć, że to jest be. Ani pociągnąć za smycz, żeby skierować na dobrą drogę.

odpowiedz
ts-z
2 lata temu

Oceniono 2 razy 0

Lepiej żeby były finansowane z budżetu państwa prostytutki dla niepełnosprawnych niż mają finansować takie grupy jak Miro,Rycho czy też Zdzicho.

odpowiedz
eryn_7
2 lata temu

Oceniono 2 razy 0

Odgrzewane kotlety zachodnich argumentow lobby sutenerskiego. Seksuolodzy i lekarze niech im udostępnią środki antykoncepcyjne, wibratory i inne "zabawki". Opłacanie przez państwo prostytutek i sutenerów to wspieranie wyzysku i niewolnictwa.

odpowiedz
vento_p
2 lata temu

Oceniono 4 razy 0

rozumiem, że prawa do uprawiania sexu maja być takie same dla wszystkich - zdrowych,
niepełnosprawnych umysłowo i fizycznie.
A co z odpowiedzialnością ? Taka sama? prostytutki - pogięło kogoś??? Za czyjś popęd mam płacić z podatków ?? Mowy nie ma. Taka forma alternatywnej terapii tylko niczego nie leczy.

odpowiedz
zablokowany-obrazliwy-nick
2 lata temu

Oceniono 4 razy -4

asiek8410 popieram Cie w całej rozciągłości

odpowiedz
wolf01
2 lata temu

Oceniono 4 razy 0

i chyba jak zwykle najwięksi krzykacze przeciw są z kręgu betonu KK lub kolegów toruńskiego Tadzika bo jak możecie mówić że coś jest złe skoro jest naturalnym odruchem ludzkiego ciała ? pomyślcie o sobie jak się zachowywaliście w tym wieku zanim zaczniecie krzyczeć i poniżać innych , spójrzcie na swoich tzw. duszpasterzy jak uganiają się za spódniczkami lub chłopaczkami czy jak zachowują się niektóre siostrzyczki w tym środowisku też kwitnie m.in homoseksualizm , pedofilia a celibat to tylko puste słowo

odpowiedz