Hel Enri. Potęga koloru

Dwudziestego pierwszego czerwca w legnickiej Galerii Sztuki przy Placu Katedralnym 1
otwarta zostanie druga, po warszawskiej w Wejman Gallery ekspozycja prac Heleny Berlewi (1873-1976), znanej miłośnikom sztuki jako Hel Enri.

Do tej pory nazwisko Berlewi kojarzyło się z wybitnym awangardzistą Henrykiem Berlewim, twórcą zasady mechanofaktury. Od dziś może się zacząć kojarzyć także z matką artysty, Heleną Berlewi.

Poprzednia polska wystawa prac Hel Enri miała miejsce w 1966 roku, więc fakt, że dzieła Hel Enri zawisły po takiej przerwie w stołecznej, a następnie zawisną w legnickiej galerii sztuki, jest nie lada wydarzeniem. Berlewi była postacią równie nietuzinkową jak historia jej życia - przygodę z własnym malarstwem rozpoczęła w wieku 79 lat, by już po dwóch latach doczekać się pierwszego wernisażu. W latach 50. i 60. XX wieku jej prace były niezwykle popularne, a wystawy gromadziły liczną publiczność, potem jednak jej sztuka została zapomniana. Teraz, ponad pół wieku później, zostanie na nowo ukazana w odmiennym niż dotąd kontekście. Wyselekcjonowane dzieła ukażą sposób komponowana i zagospodarowywania przestrzeni podobrazia. Twórczość Hel Enri kojarzy się z wielobarwnymi kompozycjami kwiatowymi, od których wychodziła, przechodząc płynnie w formy abstrakcyjne. Otwarta na eksperymenty w sztuce i zorientowana w najnowszych trendach artystka szukała nowych środków wyrazu. Inspiracje czerpała głównie z przyrody będącej dla niej mistycznym, przypominającym marzenia senne powrotem do wspomnień z idyllicznych lat spędzonych w rodzinnej Polsce.

Informacje o wystawie:

• miejsce ekspozycji: Galeria Sztuki w Legnicy, pl. Katedralny 1, Legnica
• wernisaż wystawy: 21 czerwca, godz. 18:00
• czas trwania: 21 czerwca – 11 sierpnia 2019 (wt.-niedz., godz. 11:00-18:00)
• organizator wystawy: Galeria Sztuki w Legnicy
• galeria.legnica.pl
• inne informacje: wstęp wolny

Helena Berlewi urodziła się 20 marca 1873 roku w Warszawie. Zmarła 18 grudnia 1976 roku. Przed ukończeniem siedemnastego roku życia została wydana za mąż. Doczekała się trojga dzieci, w tym najstarszego Henryka [Berlewiego, ur. 1894 r.]. W 1928 roku, już jako wdowa, wyemigrowała do Francji. Podczas okupacji hitlerowskiej była przetrzymywana wraz z jedyną córką w więzieniu we Francji. Po zakończeniu II wojny światowej pomagała jej ofiarom, pracując społecznie w Nicei. W 1952 roku namalowała swój pierwszy obraz, którym zachwycił się Henryk, co dało początek jej drodze artystycznej. Dwa lata później debiutowała wystawienniczo w Galerii M. Bénézit w Paryżu, a w 1955 roku uczestniczyła w zbiorowej wystawie Odkryć (Découvrir ) w Galerii Charpentier. W 1965 roku wzięła udział w wystawie Peinture Naïve w La Boetie Gallery w Nowym Jorku. Od roku 1958 wystawy jej prac odbywały się regularne. Czterokrotnie brała udział w paryskim Salon des Indépendants. Do 1970 roku doczekała się ponad 30 wystaw na całym świecie. Najczęściej jej twórczość była prezentowana w kontekście sztuki naiwnej, bardzo popularnej w drugiej połowie XX w. Część krytyków odżegnywała się od takiej stygmatyzacji twórczości Hel Enri. Andrzej Osęka pisał w „Przeglądzie Kulturalnym”: Mimo braku studiów malarskich, mimo tak późno ujawnionego talentu, Hel Enri trudno zaliczyć do plastyk.w zwanych prymitywami. W jej malarstwie czuje się niewątpliwą kulturę plastyczną, kulturę jakże obcą tym środowiskom, które wydały Celnika Rousseau, Ociepkę, Nikifora.” Sama Hel Enri określała swoje prace mianem Zielnika. Malowała głównie na papierze o małych formatach. Używała akwareli, pasteli, pisaków, rzadziej malowała farbą olejną na płótnie. Dzieła Hel Enri znajdują się w zbiorach muzealnych i w prywatnych kolekcjach.

Dostęp Premium TOK FM