Po pierwsze - lubię zespół Therion. Może nie aż tak, żeby mieć ich płyty, ale dzięki internetowi, mogłem sobie najpierw sobie ściągnąć to i owo, aż zdecydowałem się na zakup płyty (też przez sieć).

Po drugie - karty dźwiękowe, pamiętam! Bambino też :-) Prawdę mówiąc, była ich masa w naszym domu. Powalało to się wszędzie na 'pięknym' dywanie. Dobre spostrzeżenie z tym piractwem. Jutro zadzwonię do rodziców i powiem im, aby już zaczęli się bać (bo cały czas mają tą PRZECUDNĄ KOLEKCJĘ):-)

I nie wiem dlaczego, ale przypomniała mi się teraz nasza wspaniała DIVA, która niedawno odeszła - Violetta Villas. Wiemy, że ZAiKS jest za ACTA. Ale wiemy też, że tenże ZAiKS jakoś nie interesował się kasą dla Violetty Villas. Szkoda, że prawo nie działa wstecz. Podejrzewam, że po wprowadzeniu ACTA posypałyby się pozwy. A może się tylko mylę?

@bmxtom11 będzie mi bardzo miło wymieniać uwagi. Proponuję też mówić sobie na "ty", jak to zwykle w Internecie. Oczywiście jeśli mój wiek nie jest zbyt wielką przeszkodą. :)

Niestety lobby biznesowe jest silniejsze od tysięcy obywateli, z tego co się orientuję na piractwie głównie traci Appstore oraz inne sklepy tego typu, gdyż mnóstwo ludzi sciąga muzykę z internetu i słucha w przenośnych odtwarzaczach i nie są w stanie tego amerykanie upilnować. Tak to jest gdy państwo jest dla wybranych i tych z pieniędzmi...

Co do wpisu to na pewno częściej będę na Pani bloga zaglądał ;)

Jedna uwaga:
te działania nie podejmują "autorzy w obronie swoich praw majątkowych" tylko WŁAŚCICIELE i zarządczy tychże praw autorskich majątkowych. To jest duża różnica.
"Autorem" jestem też ja (z tego żyję) ale za cholerę nie podpisałbym się pod taką pełzającą formą faszyzmu.

Mnie pytasz dlaczego nie protestują? Sądzisz, że wiem też dlaczego Jasiu postanowił odmrozić sobie uszy, żeby zrobić na złość mamie? Przecież wszyscy jak mantrę powtarzają, że są za ochroną praw twórców, przeciw kradzieży własności intelektualnej. Ja też. Tylko nie rozumiem dlaczego prawa są chronione także po śmierci zainteresowanego? I to przez taki okres, że niejeden wnuk nie doczeka? Jakie korzyści z tej ochrony odnosi denat? A rozważa się dalsze przedłużanie tego okresu...

Ale nawet nie o to chodzi - ludzkość rozwija się dzięki wymianie. To nie Beatlesi, a Joe Cocker rozsławił "With a little help from my friends". Mało kto zdaje sobie sprawę, że rygorystyczna "ochrona praw autorskich" to cenzura nie mająca precedensu w dziejach ludzkości. Dlatego prawo działa wybiórczo i nie karze np p. Prezydenta za rozpowszechnianie pieśni patriotycznych, do których kancelaria nie posiada praw.

Żeby kupić "dzieło" trzeba wiedzieć, że ktoś je stworzył. Ale to za mało. To dzieło musi jeszcze trafić w gust. Dlatego na przykład ja nie kupię i nawet gdybym mógł nie ściągnę żadnego utworu Nergala, bo przy całym szacunku jakim Go darzę to, co oferuje mi nie pasi. Zdumiewa więc bezmyślność z jaką dziennikarze powtarzają informacje o gigantycznych "stratach" przemysłu rozrywkowego. Bowiem z tego iż ktoś coś ściągnął nie wynika, że by to kupił. Często gęsto ściąga, słucha i ledwo powstrzymując mdłości kasuje...

Zadam pytanie. Czy jak w sklepie z gaciami obejrzę figi damskie i nie kupię ich, to narażam producenta fig damskich na straty? A jak nie pójdę do kina?

@oby.watel Ale jeśli tak jest, jak piszesz, a nie mam powodu sądzić, że nie jest, to SOPA i ACTA ograniczą twórców jeszcze bardziej. Czemu zatem nie protestują? A może protestują, tylko nieśmiało? Bo słychać jedynie protesty słuchaczy i widzów, tak jakby oba akty były dla twórców czymś dobrym?

Pozwól, że się z Tobą nie zgodzę. Casus Johnny Hallyday'a (a nie jest to odosobniony przypadek) dowodzi, że twórcy nie mają nic do gadania. Chyba, że mamy na myśli odtwórców, którzy ładnie wyglądają, czasem umieją śpiewać i bez drogiej promocji, która prowadzona jest dzięki dobrej sprzedaży płyt prawdziwych twórców, nie sprzedaliby niczego. Jak wspomniana przez Ciebie żona pewnego prezydenta.

Żeby usłyszeć na własne uszy jak to działa proponuję poszukać i posłuchać płyt zespołu Rare Bird. Nagrali dwie płyty dla jakichś małych, niezależnych wytwórni i złapali pana boga za nogi - podpisali kontrakt z wielką - Polydorem. Ale pod warunkiem, że wpasują się w obowiązujący "trend". No to się wpasowali. Nagrali jeszcze trzy płyty, ale już zupełnie inne, sztampowe, w niczym nie przypominające dwóch pierwszych. Sama oceń. Jestem pewny, że pierwszych dwóch płyt będziesz słuchać na okrągło, aż się CD zagotuje.

www.angelfire.com/nc/jupiterspace/jspage2.html

@oby.watel I to ostatnie stwierdzenie jest mi bliskie. Co do dalszych wniosków - mój felieton jest "na marginesie", nie w głównym nurcie dzisiejszych dyskusji.

Nie ustosunkowuję się do ACTA, bo nie czytałam i nie mam wyrobionego zdania. Wiem, że przede wszystkim chodzi o koncerny, a te powoli robią się wszechmocne. Ale w takim razie twórcy tym bardziej powinni się zastanowić nad swą sytuacją i nie dawać się wodzić za nos.

W sumie kto, jeśli nie oni, powinien być spiritus movens tego, co dzieje się w kwestii praw majątkowych. A ja mam wrażenie, że im ten stan rzeczy - to rządzenie koncernów - bardzo odpowiada.

Bardzo celne spostrzeżenia.

Problem polega na tym, że wnioski nie do końca poprawne. Ponieważ artyści w przeważającej liczbie nie maja żadnego wpływu na swoją twórczość. Prawa na przykład do piosenek Beatlesów wykupił Michael Jackson.

Niemniej jednak przemysł rozrywkowy robi wszystko, co w jego mocy tylko i wyłącznie w celu ulżenia ciężkiej doli głodujących artystów. Dziwić więc może bezczelność niejakiego Johnny Hallyday'a, zwanego fransuskim Presleyem, który wystąpił do sądu z wnioskiem, by Universal zwrócił mu taśmy z jego nagraniami. Hallyday zerwał kontrakt z Universalem w styczniu 2004 i chciał odzyskać ponad 1 000 swoich utworów z całego okresu twórczości, czyli od początku lat sześćdziesiątych. I w pierwszej instancji wygrał. Dla przemysłu muzycznego taki wyrok stanowiłby jednak "groźny" precedens.

Na szczęście sąd apelacyjny uznał, że Johhny Hallyday nie ma praw do swoich nagrań. Owszem, mający dziś 61 lat artysta, może je wszystkie nagrać jeszcze raz po wygaśnięciu kontraktu, ale musi zapłacić wytwórni honorarium. Dodatkowo zobowiązany został do nagrania dla niej ostatniej płyty i pomocy w jej sprzedaży.

Czy da się prostymi słowami, tak by nawet zwykły obywatel zrozumiał, wyjaśnić dlaczego i przed kim twórczość twórcy jest chroniona przez 70 lat (słownie: siedemdziesiąt lat) po jego śmierci?

Kurt Hauenstein, który od lat nagrywa i koncertuje pod szyldem grupy Supermax na swojej stronie napisał: "When they stop pirating your music, you know you're dead".

www.supermax.cc/releases_pirate.html

Bardzo celne spostrzeżenia.
Problem polega na tym, że demokratycznie wybrane władze opłacane przez społeczeństwo uchwalają prawo przeciwko temu społeczeństwu. Sprzyjając jednocześnie wąskim grupom nacisku zwanych potocznie koncernami. Koncerny chcą nam wciskać żenującej jakości towar, ogłupić, manipulować i doić z pieniędzy. Podobne zasady panują na wielu płaszczyznach naszego życia. Taki stan rzeczy uzasadnia postawienie pytania o jakość demokracji i sens finansowania partii z pieniędzy publicznych.