Z cyklu: palenie kota.

Komentując balansujący na granicy prawa i wstrząsający formą happening "konopny" Janusza Palikota Pyszczek powiedział:

Równie dobrze mógł się posmarować kremem przyśpieszającym opalanie.Też zawiera śladowe ilości konopii indyjskich...

Nawet nie wiedziałem, że jest coś takiego. A tu proszę. Informacja o kosmetykach na stronie internetowej jednej z sieci salonów solarium: SEX POT – przyśpieszenie opalania z brązującym wyciągiem z konopii. Fakt, tu Pyszczek trafił w dziesiątkę… Gdyby Janusz w trakcie konferencji prasowej posmarował sie czymś takim zamiast palić kadzidełko to rezultat byłby nie mniej groteskowy. A może właśnie mniej?.. Byłby to już gag żywcem z Monty Pythona, a wiadomo, że tego typu purenonsens stawiałby pod ścianą. Trudno byłoby z niego drwić bez obawy, że poprostu czegoś się nie rozumie ;o) Brakło wyobraźni?

Nie sposób nie wspomnieć o innych korzyściach, których przy okazji Janusz się pozbawił. Salon do opalania pisze o preparacie: Nieokiełznane emocje dla stosujących super brązującą formułę, która szybko zapewni Ci powodzenie. Tego zaczyna Januszowi powoli brakować…

Obserwując ten żałosny spektakl zastanawiałem się nad przyczyną. Co się stało po wyborach z facetem, który w trakcie kampanii wyborczej miał odwagę wyginać butami dach jakiegoś nieszczęsnego autobusu krzycząc, żeby "sadzić, palić i zalegalizować"? I odkryłem: to jednak brak wyobraźni z jednej strony, ale zapodziała się też gdzieś cywilna odwaga. Jak mawiał mój dziadek Józek: brakło chłopu jaj.

Nie tylko będąc lekarzem, ale również politykiem, czy raczej w tej roli działaczem społecznym, obowiązywać powinna zasada primum non nocere. Jaki był sens tego happeningu, skoro jego rezultat dał opinii publicznej dwa przesłania. Pierwsze, że palenie marihuany jest tak niebezpieczne, że nawet sam Palikot sie wystraszył. Drugie natomiast, że legalizacja miękkich narkotyków jest dla Palikota jedynie zasłoną (nomen omen) dymną i sprawą na tyle mało istotną, że można ją ośmieszyć dla kilkugodzinnego newsa w mediach. Kto spośród sceptyków legalizacji marihuany potraktuje teraz poważnie próby debaty publicznej, którą Ruch Palikota będzie chciał prowadzić. Większość dyskusji na ten temat będzie kończyć się drwinami i przypominaniem Bogu ducha winnego kadzidełka.

Ośmieszenie w oczach opinii publicznej problemu związanego legalizacją marihuany, wbrew temu co twierdzi Janusz, cofnęło debatę o nim o wiele miesięcy, jeśli nie lat. "Happening" zatarł wszystkie manifestacje, marsze i sensowne argumenty. Nie stanowiłoby to problemu gdybyśmy rozpatrywali rzecz przez pryzmat przyjemnej i zakazanej używki. Gorzej to wygląda jeśli spojrzymy na zagadnienie oczami chorych onkologicznie, w których rozbudzono nadzieję na rychłe wprowadzenie preparatów z wyciągiem z konopii do zbioru leków paliatywnych. Przypomina mi to trochę sytuację z transplantologią i jej czasową zapaścią, do której doprowadził Zbigniew Ziobro. Janusz Palikot co prawda nie przyczyni się, jak Ziobro, do niepotrzebnych śmierci. Większość chorych i tak odejdzie, tylko niepotrzebnie będą bardziej cierpieć.

To miał być blog raczej na wesoło… Może więc poruszę kwestię odpowiedzialności z innej strony.

Czego tak bardzo wystraszył się Janusz Palikot, że nie zapalił w sejmie skręta? Aresztowania? Palikot w kajdankach? Wolne żarty… A jeśli nawet to wyobraźmy sobie jaki wówczas byłby happening i jakiego nabrałby znaczenia w walce o słuszną sprawę? Lepper wiele razy, w słusznej we własnym mniemaniu sprawie musiał paradować w biżuterii na kluczyk. A Palikot, nazywany czasem "Lepperem dla inteligentów"? Coż, znów mam chęć zacytować dziadka Józka…

Po pierwsze ma immunitet, który będzie go chronił jeszcze cztery lata. Po drugie, nawet gdyby doszło do sądowych potyczek to dobry prawnik, powołujący się na szereg powszechnie znanych faktów (raport Global Commission on Drug Policy, działalność mnóstwa takich organizacji jak LEAP czy choćby opinie ze świata medycyny), jeśli nawet nie przekonałby sądu do uniewinnienia, to w świetle powyższych faktów i mając na uwadze dobre intencje Janusza "wygrałby" dla niego przynajmniej odstąpienie od kary z powodu niskiej szkodliwości społecznej czynu. W czym więc problem?

Janusz Palikot zdał sobie sprawę, że skierowanie sprawy do prokuratury byłoby równoznaczne z sejmowym głosowaniem nad odebraniem mu immunitetu. Dla PO Palikot jest zdrajcą i konkurentem, dla SLD jest konkurencją i "pseudolewicą", a dla PiS wiadomo… Wynik głosowania nie jest trudny do przewidzenia. Dlaczego zamożny człowiek, który ma już prawie wszystko, znany powszechnie polityk i celebryta, szef partii i stowarzyszenia swojego imienia tak bardzo boi się utraty immunitetu i pozycji posła? Mówią, że jeśli nie wiadomo o co chodzi to znaczy, że chodzi o pieniądze. Jeśli jednak nie chodzi o pieniądze to chodzi o władzę.

Ktoś może powiedzieć, że przecież zrezygnował, jako pierwszy w historii III RP, z mandatu poselskiego. To prawda, jednak wtedy robił to mając z góry przygotowany biznessplan, który wprowadzał konsekwentnie w życie od chwili pierwszych utarczek z Tuskiem i Schetyną. Teraz nie ma tego planu. Przez ostatnie kilkanaście miesięcy wykonał gigantyczną pracę. Teraz nie ma już tyle siły. Sama myśl o tytanicznym wysiłku może do niego zniechęcić. Zmieniły się też nastroje społeczne. Krakowskie Przedmieście i kompromitacja Kościoła otworzyły dla niego niepowtarzalne "okno w czasoprzestrzeni", które już się zamknęło. W tej chwili ludzie w portalach społecznościowych zaczynają drwić z jego kadzidełka i masek na pomnikach, a próba podłączenia się na ulicy do protestów przeciw ACTA skończyła się gwizdami. Palikot wie, że nie da się dwa razy przekroczyć Rubikonu.

Co złego w tym, że polityk, który ciężko walczył o zaistnienie w polityce nie chce stracić władzy lub na nią perspektyw? Nic. Nie jest w tym nic złego do chwili, w której dla władzy nie zaczyna ośmieszać siebie oraz idei, o które walczy.

Palikot niewiarygodnie szybko "odkleił się" od rzeczywistości. Wielu polityków potrzebuje na to lat. Jemu wystarczyło kilka miesięcy. Nadaktywny w kampanii wyborczej, teraz gdzieś się zapodział, a jeśli się pojawia to albo jest śmieszy, albo spóźniony o pięć minut. Zawsze pierwszy, teraz nie nadąża za lawiną społecznych protestów. Idol młodzieży zaczyna być zgredem, który – gdy młodzież walczy o wolność słowa zbierając setki tysiący podpisów pod petycjami – ubiera krasnale w "anonimowe" maski.

Czy to rozprężenie po dwóch ciężkich latach, czy utrata instynktu politycznego? Pewnie jedno i drugie, ale to już pewnie temat na inny tekst.

Jak Pyszczek pozwoli... ;o)