Nietypowe miejsce pojawiło się w znanym teatrze. Miękkie pufy i łagodne światło

Teatr Narodowy. Co oferuje osobom z niepełnosprawnościami?

Teatr Narodowy w Warszawie - jak szereg innych instytucji kultury w Polsce (choć niestety nie wszystkie) - ma na swojej stronie internetowej specjalną zakładkę, w której informuje, na ile jest dostępny dla widzów z niepełnosprawnościami. Znajdziemy tam informacje choćby o tym, czy do budynku wjedzie osoba na wózku i czy na wszystkich widowniach w teatrze zapewniono miejsca dla widzów poruszających się na wózkach. Teatr informuje też o tym, jakimi udogodnieniami dla kupujących dysponuje kasa oraz czy w teatrze zapewniono toaletę dla osób z niepełnosprawnościami.

Od teraz Teatr Narodowy w Warszawie może pochwalić się czymś jeszcze. Właśnie uruchomiono dla widzów specjalny pokój wyciszenia. Przygotowano go z myślą o osobach, które potrzebują uspokojenia, rozładowania napięcia i przebywania w pomieszczeniu z mniejszą intensywnością bodźców. Pokój powstał z myślą o widzach z neroróżnorodnością, ale też o uczniach warszawskich i nie tylko warszawskich szkół, którzy korzystają z bogatej oferty edukacyjnej teatru. Coraz częściej są to osoby ze sprzężeniami, z autyzmem i innymi niepełnosprawnościami, dla których takie miejsce może być szczególnie przydatne.

Teatr Narodowy. Co znajdziemy w pokoju wyciszenia?

W pokoju znajdziemy dwie miękkie pufy, słuchawki wyciszające oraz małe piłki relaksacyjne (tzw. gniotki). Do tego są tam neutralne, stonowane kolory, przyjazne sensorycznie materiały i regulowane, łagodne światło. Wszystko po to, by zmniejszyć napięcie u osoby potrzebującej i sprawić u niej uczucie komfortu.

Pokój wyciszenia

Fot. Marta Ankiersztejn / Teatr Narodowy

To pokój dla jednej osoby, choć w szczególnych sytuacjach może z nią przebywać opiekun (np. rodzic z dziećmi poniżej 13. roku życia). Pokój wyciszenia znajduje się w budynku Teatru Narodowego przy placu Teatralnym 3, na czwartym piętrze, w bliskiej odległości foyer przy Sali Bogusławskiego. Jest oznakowany.

Pokój wyciszenia to jedno z rozwiązań w ramach procedury dostępności obiektu dla osób ze szczególnymi potrzebami. - Budowanie dostępności w obiektach już istniejących jest rozglądaniem się i patrzeniem, co możemy zrobić, a czego nie; co mamy, a czego nie mamy. Pomysł pojawił się w rozmowach z naszym Działem Promocji i Organizacji Widowni. Padło pytanie, czy bylibyśmy w stanie taki pokój wyciszenia stworzyć. Okazało się, że owszem, mamy pomieszczenie, które moglibyśmy w tym celu zaadaptować. I tak się stało - mówi TOK FM Rafał Kośka, koordynator do spraw dostępności w Teatrze Narodowym w Warszawie.

Jak dodaje, w muzeum od dawna są m.in. toalety z dostępem do osób z niepełnosprawnościami, a kasy teatru są wyposażone w pętle indukcyjne, które są pomocne dla osób niesłyszących. W windzie zamontowano z kolei przyciski z wypukłymi piktogramami dla osób niewidomych i słabowidzących; jest też komunikat głosowy. - Wychodzimy naprzeciw potrzebom naszych widzów - dodaje Kośka.

Te rodziny muszą zwrócić nawet kilka tysięcy złotych. 'Tu można się pogubić'

Pokoje wyciszeń coraz częściej pojawiają się w różnych obiektach użyteczności publicznej, w tym w instytucjach kultury. Są szczególnie ważne dla osób w spektrum autyzmu. Są miejscem dla osób wrażliwych sensorycznie w każdym wieku. Znajdziemy je choćby w Łazienkach Królewskich w Warszawie czy w coraz większej liczbie galerii handlowych. Osoba, która tego potrzebuje, może tam pójść, poskakać, poleżeć czy np. pohuśtać się na hamaku.

Teatr Narodowy. Kogo i co tam znajdziemy?

Na deskach Teatru Narodowego w Warszawie można oglądać m.in. takich aktorów jak Mariusz Benoit, Piotr Grabowski, Beata Fudalej Jan Englert, Jan Frycz, Dominika Kluźniak, Małgorzata Kożuchowska, Jerzy Radziwiłowicz czy Sławomira Łozińska. Gościnnie występuje tu choćby Mariusz Bonaszewski, Ireneusz Czop, Helena Englert, Marcin Hycnar czy Krzysztof Stelmaszyk. W repertuarze są m.in. takie spektakle jak "Faust", "Gra snów", "Król Lear" czy "Czekając na Godota". A niebawem premiera "Hamleta", która już budzi emocje z uwagi na obsadzenie głównych ról, o czym pisały 'Wysokie Obcasy'.