Rusza pierwszy w historii remont Mauzoleum w Muzeum na Majdanku. Muszą zabezpieczyć prochy ofiar brutalnej zbrodni
Mauzoleum to pomnik, który upamiętnia ofiary II wojny światowej. Majdanek był niemieckim obozem koncentracyjnym, który powstał na mocy decyzji Heinricha Himmlera. To on powierzył dowódcy SS i policji Odilowi Globocnikowi zadanie zbudowania obozu "dla 25-50 tysięcy więźniów, którzy byliby wykorzystywani w warsztatach oraz na budowach SS i policji". W lutym 1943 roku obóz został przemianowany na Konzentrationslager Lublin - obóz koncentracyjny. Więźniowie pochodzili prawie z 30 państw. Dominowali obywatele Polski, Związku Radzieckiego oraz Czechosłowacji. Poza Żydami i Polakami najliczniejszymi grupami narodowościowymi byli Rosjanie, Białorusini i Ukraińcy.
Wśród blisko 80 tysięcy więźniów, którzy zginęli na Majdanku - bo o takiej liczbie mówią najnowsze badania - najwięcej było Żydów (około 60 tysięcy osób). Prochy ofiar, które zostały odnalezione na terenie byłego obozu - po jego likwidacji w 1944 roku - znajdują się właśnie w Mauzoleum. I właśnie od ich zabezpieczenia rozpocznie się remont tego obiektu - pierwszy generalny remont w historii.
A przypomnijmy, że miejsce to powstało w 1969 roku. Za jego ideą stali architekci Wiktor Tołkin i Janusz Dembek. To ich pomysłem było, aby Mauzoleum - razem z Pomnikiem-Bramą oraz Drogą Hołdu i Pamięci na Majdanku, stanowiły Pomnik Walk i Męczeństwa.
Renowacja Mauzoleum ma kosztować prawie 6 milionów złotych. Pieniądze w całości pochodzą z dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Remont będzie trwał ponad rok ze względu na wrażliwy charakter obiektu. Ma się zakończyć w sierpniu 2024 roku. W tym czasie Mauzoleum nie będzie dostępne dla zwiedzających.
Renowacji poddany zostanie m.in. dach Mauzoleum wraz z oświetleniem. Odnowiony zostanie też napis "Los nasz dla was przestrogą". Remontem objęte będą również chodniki i schody, które także są elementem upamiętnienia ofiar.
"Majdanek uchodził za jeden z najbardziej prymitywnych obozów, w którym panowały katastrofalne warunki bytowe. Drewniane baraki, zwłaszcza typu stajennego, nie chroniły więźniów przed warunkami atmosferycznymi" - czytamy na stronie muzeum. Mimo dramatycznie złych warunków więźniowie starali się jakoś przetrwać.
Jednym z działań, które podjęły kobiety - więźniarki, było stworzenie Radia Majdanek, o czym szeroko pisaliśmy na naszym portalu. Więźniarka Danuta Brzosko-Mędryk wskazywała m.in. w swojej książce, jakie znaczenie miało to przedsięwzięcie. "Kromka chleba jest podzielna, ale mało obdzielna, no bo ile osób można obdzielić kromką. Natomiast słowo, dobre słowo, jest niepodzielne, ale obdzielne. (?) To było promieniowanie wartościami. Zwyciężyły wartości" - mówiła Brzosko-Mędryk.
- Studio radiowe mieściło się na trzecim piętrze barakowej pryczy, w bloku więźniarek przywiezionych z więzienia gestapo na Pawiaku - opowiadała w TOK FM rzeczniczka muzeum Agnieszka Kowalczyk-Nowak. - Spikerki informowały w audycjach, w sposób humorystyczny, o wydarzeniach z życia obozowego, podawały wiadomości polityczne, kulturalne, apelowały o przynoszenie darów dla najbardziej potrzebujących, składały życzenia imieninowe solenizantkom, a także śpiewały pieśni religijne i piosenki.
79. rocznica likwidacji obozu
W poniedziałek (24 lipca) przypada 79. rocznica likwidacji obozu. O godz. 12 odbędą się uroczystości rocznicowe na III polu więźniarskim. Będzie im towarzyszyć otwarcie nowej wystawy plenerowej, pt.: "Tu śmierć. Obozy III Rzeszy". Autorki wystawy: Marta Grudzińska i Nadia Sola-Sałamacha opowiedzą o ekspozycji stanowiącej kompendium wiedzy na temat różnego typu obozów, które działały w latach 1933-1945. Były miejscem terroru i eksterminacji osób uznanych przez nazistowskie władze za wrogów państwa i narodu niemieckiego.
