Indie zaatakowały Pakistan. Rośnie liczba ofiar. "Rażący akt wojny"

• Indie przeprowadziły nocne ataki rakietowe na cele w Pakistanie i spornym Kaszmirze. Pakistan nazwał je "rażącym aktem wojny"; 
• W wyniku wzajemnych ataków Indii i Pakistanu zginęło co najmniej 36 osób, a 94 zostały ranne; 
• To najpoważniejszy atak Indii na Pakistan od 2019 roku.

Rośnie liczba ofiar i rannych w Indiach i  Pakistanie po wzajemnych atakach. Rzecznik wojska Pakistanu Ahmed Chaudhri, cytowany przez agencję AFP, poinformował, że zginęło 26 cywilów, a 46 odniosło obrażenia z powodu ataków armii indyjskiej. Z kolei indyjska policja poinformowała o co najmniej 10 zabitych i 48 osobach z obrażeniami. Poprzedni łączny bilans ofiar śmiertelnych najnowszej eskalacji konfliktu wynosił osiem po stronie pakistańskiej i siedem po stronie indyjskiej.

Indie przeprowadziły w nocy z wtorku na środę czasu polskiego ataki rakietowe na cele w Pakistanie i administrowanej przez to państwo części spornego regionu, Kaszmiru. Władze w Islamabadzie określiły to jako "rażący akt wojny". Środowe ataki to pierwsza od 2019 roku akcja militarna przeprowadzona przez Indie na terytorium Pakistanu.

O co chodzi w wojnie między Indiami i Pakistanem?

Narastające od ponad tygodnia napięcie między Indiami i Pakistanem grozi wybuchem kolejnego konfliktu zbrojnego o Kaszmir między tymi państwami - twierdzą eksperci. Podkreśla się, że oba kraje posiadają broń jądrową i pozostają skłócone od uzyskania niepodległości w 1947 roku.

Portal BBC podkreślił, że atak terrorystyczny w jednym z najbardziej malowniczych zakątków Kaszmiru, którego celem nie byli wojskowi, ani funkcjonariusze służb bezpieczeństwa, świadczy o tym, że został przeprowadzony z rozmysłem i obliczony na wywołanie określonego efektu. W miejscowości Pahalgam 29 kwietnia zamachowcy zastrzelili 26 osób (25 obywateli Indii oraz Nepalczyka), a 17 ranili. Według BBC był to najkrwawszy akt terroru w administrowanej przez Indie części Kaszmiru od 2019 roku.

W reakcji na to Indie zamknęły granicę lądową z Pakistanem, a także zapowiedziały rewizję traktatu o podziale wody w rzece Indus i jej dopływach, co może mieć bardzo istotne znaczenie dla codziennego funkcjonowania mieszkańców gęsto zaludnionych regionów Kaszmiru i Pendżabu po obu stronach granicy. Ponadto oba kraje obniżyły rangę stosunków dyplomatycznych.

W kolejnych dniach kilka razy doszło do wymiany ognia między służbami granicznymi obu państw. Oficjalnie nie ucierpiał w nich żaden cywil. Zarówno atak w Pahalgam, jak i późniejsze wydarzenia sprawiły jednak, że Kaszmir, który w ostatnich latach przyciągał rzesze turystów, niemal opustoszał. Dziennik "New York Times" podkreślił natomiast, że atak może dodatkowo nasilić wewnątrz indyjskie napięcia między muzułmanami i hindusami, do których często odwołują się władze Indii różnego szczebla.

Do przeprowadzenia zamachu przyznał się separatystyczny Kaszmirski Ruch Oporu. Podkreślono, że jego ofiarami nie byli turyści, ale osoby "powiązane z indyjskimi służbami bezpieczeństwa". O złagodzenie napięcia i podjęcie wysiłków na rzecz polubownego rozwiązania sytuacji zaapelowali do rządów obu państw przywódcy m.in. USA, Chin, a także kierownictwo UE.

Historia Kaszmiru

Kaszmir pozostaje najbardziej zapalnym punktem w stosunkach indyjsko-pakistańskich od uzyskania niepodległości przez oba kraje i ściśle wiąże się z podziałem Indii Brytyjskich. Londyn administrował bezpośrednio częścią swoich posiadłości na subkontynencie i w tych wypadkach sam decydował o ich przynależności po wycofaniu się z Indii Brytyjskich. Druga część terytoriów to lokalne księstwa-państwa, którymi rządzili radżowie (książęta) i to oni mieli decydować, czy przyłączą się do niemuzułmańskich Indii, islamskiego Pakistanu, czy będą funkcjonować niezależnie.

Radżą w większości muzułmańskiego Kaszmiru był hindus Hari Singh. W 1947 roku poprosił władze nowo powstających krajów o utrzymanie status quo i zachowanie niezależności. Wynikało to m.in. z trwających przygotowań do podziału Indii Brytyjskich i związanych z nim krwawych przesiedleń muzułmanów do Pakistanu oraz wyznawców innych religii, głównie hindusów do Indii. Pakistan uszanował prośbę władcy Kaszmiru; Indie nie chciały na nią przystać, ale w październiku 1947 roku Islamabad najpierw wprowadził blokadę gospodarczą regionu, a w ślad za nią poszła inwazja plemion pasztuńskich na północną część Kaszmiru. W efekcie 26 października 1947 roku Hari Singh podpisał akt przyłączenia księstwa do Indii.

Niemal natychmiast wybuchła pierwsza z trzech indyjsko-pakistańskich wojen o przejęcie kontroli nad Kaszmirem, która zakończyła się 1 stycznia 1949 roku podpisaniem zawieszenia broni. W chwili wstrzymania walk Indie kontrolowały niespełna trzy czwarte terytorium Kaszmiru. W następstwie konfliktu miało zostać przeprowadzone referendum w sprawie przyszłego statusu regionu, ale jak dotąd nie odbyło się. Kolejne wojny miały miejsce w latach 1965 i 1999 r. nie przyniosły istotnych zmian. W regionie w niemal równym stopniu ścierają się tendencje proindyjskie, propakistańskie i dążące do niepodległości Kaszmiru.

Posłuchaj podcastu!