"Prezentujemy prace artystów, którzy za pomocą tkaniny komunikują się ze społeczeństwem"
Wystawę można od soboty oglądać w Centralnym Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. Jest ogromna - rozciąga się na trzech piętrach zabytkowej Białej Fabryki. Przedstawia kilkadziesiąt prac artystów z Polski i zza granicy. Zobaczyć można tu zarówno dzieła historyczne, jak i współczesne. - Zdecydowaną część projektów stanowią prace z naszej kolekcji. To m.in. projekty polskich artystek i artystów, takich jak: Magdalena Abakanowicz, Wojciech Sadley, Barbara Levittoux-Świderska, Jolanta Owidzka, Antoni Starczewski, Lucjan Kintopf czy Władysław Hasior - wymienia dyrektorka muzeum Aneta Dalbiak.
- To najlepsza reprezentacja polskiej szkoły tkaniny, jaką można sobie wyobrazić. Śmiało możemy powiedzieć, że pierwsze piętro pokazuje to, co jest najlepsze w naszej kolekcji - podkreśla.
Poza polskimi pracami na wystawie będzie można zobaczyć tkaniny artystów z Norwegii, Filipin, Rumunii, Słowacji, Stanów Zjednoczonych, Sudanu, Ukrainy czy Węgier.
Praca przez tkaninę
Tytuł wystawy brzmi: "Tak pracuje tkanina". Jego interpretacja, jak przekonują kuratorzy, może być bardzo szeroka. - Punktem wyjścia do całej narracji stało się dla nas miejsce, gdzie wystawa jest eksponowana, czyli stara fabryka bawełny, w którym znajduje się Centralne Muzeum Włókiennictwa - mówi Marta Kowalewska, jedna z kuratorek.
Zwraca uwagę, że polska szkoła tkaniny w latach '60 i '70 zrewolucjonizowała podejście do tego medium. Dała artystom szerokie pole, jeżeli chodzi o używanie różnych materiałów i różnych form. - Dlatego pomyśleliśmy, że warto od tego zacząć i zastanowić się, jaką tkanina przeszła rewolucję. Nie chcieliśmy stworzyć wystawy chronologicznej tylko bardziej problemową. Dlatego na pierwszym piętrze znajdują się trzy grupy prac podzielone na projekty, tradycje i języki. Wyszliśmy od projektu, ponieważ artyści z polskiej szkoły tkaniny odwrócili ten, który był dokładnym odwzorowaniem projektu malarskiego - wyjaśnia dalej Kowalewska. Oprócz niej nad ekspozycją pracowali Anne Szefer Karlsen i Jakub Gawkowski.
Wystawa porusza też inne wątki, np. czas, jaki trzeba włożyć w powstanie tkaniny albo jej wykorzystywanie (jako formy sztuki) przez władzę. - Mamy tu takie przykłady - mówi Kowalewska.
- Ujęliśmy też aspekt pracy, jaką tkanina wykonuje, będąc na przykład częścią architektury, designu czy dekoracji. Idąc dalej, tkanina to też nośnik przekazu politycznego czy język wizualny - opowiada kuratorka.
- Są również prace z okresu surrealizmu. Następnie docieramy do języków, gdzie mamy nowe podejście do tkaniny. Prezentujemy prace artystów, którzy za pomocą tkaniny komunikują się ze społeczeństwem. Na górze umieściliśmy owoc podróży do Norwegii. Tutaj artyści pokazują pracę tkaniny związaną z tożsamością, a także prace związane z drugą wojną światową w kontekście obozów pracy w Norwegii. O tym niewiele osób w ogóle wie - zwraca uwagę. Wśród prezentowanych dzieł jest np. praca Oksany Briukhovetska, ukraińskiej artystki, poświęcona trwającej wojnie w Ukrainie.
Jednym z bardziej zaskakujących tematów, też poruszanych na wystawie, jest menopauza. - Tu chodzi o pracę ciała - mówi Kowalewska. - Tkanina jest zawsze bliska ciału, więc jest dobrym medium, aby też o takiej organicznej pracy mówić - nadmienia.
Nasze rozmówczynie podkreślają, że wystawa "Tak pracuje tkanina" to najważniejszy projekt związany z tkaniną artystyczną i sztuką współczesną pokazywany w tym roku we wnętrzach Centralnego Muzeum Włókiennictwa w Łodzi. Będzie można go oglądać do 24 września. Partnerem projektu jest Uniwersytet w Bergen w Norwegii i Szkoła Doktorska - Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.
